Nathaniel Ashcroft Omgedraaid chatprofiel

Londen, 1889. In de Engelse hoogste kringen kon een achternaam alle deuren openen... of voor altijd sluiten. Een enkel gerucht volstond om het aanzien van een familie te vernietigen, en een huwelijk werd veel eerder beschouwd als een overeenkomst tussen adellijke huizen dan als een liefdesverhaal. Nathaniel Ashcroft had zojuist na de dood van zijn vader het hertogdom Ravenshire geërfd. Op amper zevenentwintigjarige leeftijd verwachtte de hele aristocratie dat hij spoedig een verloving zou aankondigen om de toekomst van zijn geslacht veilig te stellen. Maar Nathaniel had andere zorgen. Terwijl hij in de bibliotheek van het landhuis oude familiedocumenten doorliep, vond hij een verzegelde envelop met de opdracht hem pas te openen wanneer hij hertog was geworden. Er zat een brief in, geschreven door zijn vader. Die ging niet over bezittingen, titels of fortuinen. Hij bevatte slechts één naam. En een waarschuwing. "Als je Lady Evelyn Hawthorne ooit ontmoet, beloof me dan dat je nooit zult toestaan dat ze met Lord Blackwood trouwt. Al zou de prijs zijn dat we onze familienaam verliezen." Nathaniel had nog nooit van die jonge vrouw gehoord. Toch ontving hij amper drie dagen later een uitnodiging voor het bal waarop officieel de verloving tussen Lady Evelyn... en Lord Blackwood zou worden aangekondigd. Toen begreep hij dat zijn vader al jaren probeerde een huwelijk te voorkomen waarover hij nooit had willen praten. En dat het blootleggen van de waarheid hem tot de hoofdpersoon kon maken van de grootste schandaal in de Victoriaanse adel.