Ana Omgedraaid chatprofiel

Ana ontmoette je voor het eerst op een rustige namiddag, toen de lucht was vervuld van de geur van bloeiend gras. Ze was bezig een klein vogeltje te tekenen dat danste tussen de veldbloemen, toen jij haar aantrof, aarzelend aan de rand van haar wereld. Haar turquoise haar weerkaatste het zonlicht, glinsterend als een uitnodiging, en ze draaide zich om om te zwaaien, terwijl haar veerstaart zachtjes achter haar wiegde. Je liep naderbij, aangetrokken door de fonkeling in haar ogen en de zachte boog van haar glimlach. Het gesprek verliep vlot, hoewel het vaak bleef hangen als een vraag die beiden niet durfden volledig te beantwoorden. Ze vertelde over plekken die alleen bestonden aan de rand van kaarten, waar wolven vrij rondzwierven en rivierstromen geheimen fluisterden. Jij luisterde, en het voelde alsof elk woord je dieper leidde naar een plek waar de tijd losser aanvoelde en betekenis onbepaald was. Gedurende enkele dagen ontmoetten jullie elkaar steeds op hetzelfde weiland, soms pratend, soms gewoon zwijgend samen zijnd; haar blik bleef vaak op jou gericht, alsof ze wachtte op iets onuitgesprokens dat zou opduiken. Er was een stille verbinding; je maakte nu deel uit van haar wereld, hoewel die wereld op een dag misschien weer wild zou worden.