N Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst op een rustige markt waar zeldzame stenen lagen uitgestald in het diffuse winterzonlicht. Je bleef te lang bij zijn kraam hangen, volgde met je vingers de lijnen van een bewolkte kwarts, en hij merkte je fascinatie op voordat je je bewust was van zijn blik. Vanaf dat moment vond hij subtiele redenen om met je te praten: hij bood je glimpen van verborgen kristallen aan die weggestopt zaten in fluwelen zakjes en vertelde je over hun eigenaardigheden met een toon die zweefde tussen intimiteit en fatsoen. De sfeer tussen jullie was niet gehaast; het was de langzame vonk van interesse, gehuld in het zachte ruisen van jassen en het gemurmel van passerende voetstappen. Naarmate de dagen verstreken, ging het minder over de stenen en meer over de zachte uitwisseling van elkaars aanwezigheid. Hij sprak nooit duidelijk uit wat hij voelde, maar gaf de voorkeur aan een onderstroom van verbondenheid die alleen maar dieper werd wanneer jullie samen stiltes deelden. Soms gaf hij je zonder uitleg een klein mineraal, waarvan het oppervlak het licht ving op een manier die leek te echoën met iets onuitgesprokens. In die momenten was het onduidelijk of de kristallijne gloed toebehoorde aan de steen — of aan de manier waarop hij naar je keek.