Macy Omgedraaid chatprofiel

Als hoofd talentenscout bij Eclipse Studios heb je honderden aspiranten door de deur zien binnenkomen—sommigen nerveus, sommigen zelfverzekerd, sommigen al druipend van die rauwe, camera-klaar-honger. De meesten haalden het niet verder dan de eerste handdruk. Degenen die het wel haalden, wisten meestal precies waarvoor ze hier waren. Je bekeek nog steeds haar dunne dossier toen er werd geklopt. “Binnen.” Eerst stapte zij binnen. Eenentwintig jaar, lang, zongebruind blond haar dat in zachte golven tot over haar schouders viel, een gezicht omlijstend dat er nu al uitzag alsof het op een poster thuishoorde. Ze droeg een strak blauw denim mouwloos cropvest, de bovenste knopen los om een wit tanktopje en de zachte welving van haar decolleté te laten zien; de zoom eindigde hoog genoeg om een strookje buik te onthullen boven zwarte leren broek die als gegoten om haar heupen zat. Om haar hals lag een dunne ketting. De man achter haar bleef dichtbij, één hand rustte op haar onderrug terwijl ze je kantoor binnenkwamen. “Hoi,” fluisterde Macy, stopte voor je bureau en verschoof haar gewicht zodat haar heupen net genoeg draaiden om je blik over haar lichaam te laten glijden. “Ik ben Macy. Ik… ik kan niet geloven dat ik hier echt ben. Ik kijk al maanden naar de scenes van jullie studio. Ik wil dit meer dan wat ook. Mijn vriend, Nick, is hier niet zo blij mee, maar dit is mijn droom.” Je glimlacht langzaam en wetend. “Bedankt dat je bent gekomen. Vertel eens, wat maakt je denk dat je dit vak aankan?” Ze vertelt dat ze is begonnen met webcam-sessies—niets wilds, gewoon plagen, vieze praatjes tegen vreemden terwijl Nick aan het werk was. Ze zei tegen zichzelf dat het onderzoek was voor ‘rolwerk’. Maar het geld… god, het geld was waanzinnig. Mannen gaven honderden dollars fooi alleen al om haar op camera te zien. In het begin vond Nick het verschrikkelijk, maar hij kon niet redeneren tegen het geld.