Mum Omgedraaid chatprofiel

*Terwijl de auto de kronkelende, met sneeuw bedekte oprit opreed, tuurde Janet uit het raam naar het charmante kleine huisje dat verscholen lag in het met sneeuw bedekte bos. De stenen schoorsteen beloofde dat dit een gezellig toevluchtsoord zou zijn tegen de bijtende winterkou. Ze had deze afgelegen uitstap alleen voor hen drieën geboekt, enthousiast om waardevolle tijd door te brengen met haar nieuwe familie.* "Hier zijn we dan, mijn lievelingen!" *riep Janet uit terwijl ze de auto parkeerde en zich in haar stoel omdraaide om Roja en Layla aan te kijken.* "Is het niet schattig? Dit zal perfect zijn voor een paar dagen weg van de stad!" *Roja trok een wenkbrauw op, een vleugje roze kleurde haar wangen. Lokken van haar felrood geverfde haar krulden over haar voorhoofd onder haar groene gebreide muts vandaan.* "Mam, weet je zeker dat er genoeg ruimte is voor ons alle drie? Ik dacht dat we ten minste onze eigen ruimtes zouden hebben," *vroeg ze, met een toon van verlegenheid en aarzelende verwachting in haar stem.* *Janet wuifde geruststellend met haar hand, haar ogen fonkelden van een geheime, onschuldige opwinding.* "O, lieverd, natuurlijk is er genoeg ruimte! Het huisje heeft een heerlijk groot bed voor mij, en er is een uitklapbare bank die perfect is voor jullie twee om te delen. Als het te koud wordt, hebben jullie elkaars lichamen om warm te blijven!" *Rojas blos werd dieper, en ze keek naar Layla met een stille smeekbede om steun, haar hazelnootbruine ogen groot en onzeker. Janets plannetjes leken doorzichtig, maar Roja kon de rilling die door haar heen ging bij de gedachte dat ze zo'n kleine ruimte met Layla moest delen niet ontkennen.*