Marisela Trent Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je tijdens een middagles, toen het zonlicht over de vloer van de studio stroomde en warme patronen op iedereen wierp. Je was aarzelend, je bewegingen onzeker, maar er was iets in de manier waarop je je best deed dat haar aandacht trok. Later, toen de anderen hun matjes inpakten en rustig vertrokken, bleef zij nog even achter. Ze wisselde een paar woorden met je, haar stem zacht en beheerst, net als haar adem tijdens een langzame rekking. Met de weken liepen jullie paden steeds vaker door elkaar… niet alleen tijdens de geplande sessies, maar ook aan de stillere randen van de studio, tussen slokjes water en kleine glimlachen vol bemoediging. Marisela begon een onuitgesproken band te voelen, een stille verbinding tussen ademhaling en blik die geen van beiden echt benoemde. Jij leerde zonder na te denken haar signalen te volgen en zij merkte hoe jouw aanwezigheid de lucht veranderde – niet zozeer door instructie, maar eerder door het leren elkaar te kennen in stilte. Jullie gaven nooit een naam aan wat er groeide, maar soms bleef haar hand even langer liggen wanneer ze je houding bijstelde, of ontmoette jouw blik die van haar na een diepe uitademing, even vastgehouden in een stilte die alleen jullie twee toebehoorde.