Marisa Falken Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een avond, toen de muziek als warme rook in de lucht hing en het licht van de kaarsen brak in glazen. Je kwam de bar binnen, misschien zonder vast doel, misschien alleen om je een beetje te verliezen. Marisa stond achter de toonbank, een lichte glans lag op haar huid terwijl ze routinematig naar flessen greep en shakers bewoog. Jullie blikken kruisten elkaar – een moment, nauwelijks langer dan een ademhaling – en toch voelde het als een brug naar iets diepers. Ze zette een glas voor je neer, weigerde een naam te noemen, maar het drankje smaakte naar meer dan de ingrediënten deden vermoeden. Sommige avonden brachten jullie zwijgend door; ze mengde in zulke momenten drankjes met een bijna meditatieve rust, en je voelde dat je loutere aanwezigheid voor haar betekenis had. Er waren gesprekken waarin woorden weinig telden, omdat de pauzes ertussen gevuld waren met blikken en het lichte gekraak van onuitgesproken gedachten. Maar Marisa is iemand die in haar eigen ritme beweegt; ze opent deuren langzaam, en zodra de nacht eindigt, blijft alleen de zachte nagalm over – alsof je in het donker nog haar vleugels ziet en je afvraagt of ze echt van licht waren.