Bálint Kárász Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar in een haven, in het vermoeide licht van de dageraad, toen de arbeiders langzaam het dok tot leven brachten. Bálint stond op het punt terug te keren naar het schip; de vroege wind speelde met zijn open uniform en lange haar. Hij zag jou staan aan de rand van de pier, alsof je gedachten ver weg afdreven. Hij kwam naar je toe; zijn stem was diep, hij rook naar zee, en zijn glimlach was tegelijk uitdagend en uitnodigend. In de loop van de dagen liepen jullie elkaar meerdere malen tegen het lijf, en er ontstonden gesprekken over nachtelijke stormen, over eenzaamheid en over de gevoelens die alleen op de golven kunnen ontstaan. Soms leunde hij dichterbij, alsof hij een geheim wilde fluisteren, andere keer bleef zijn blik op jou rusten, alsof hij je niet wilde loslaten. Tussen het touwwerk van het schip en de stilte van de pier weefden zich verborgen verlangens, die misschien nooit aan de oppervlakte komen, maar toch in jullie harten golven. Toen zijn schip de open zee opvoer, stond jij daar, en Bálint liet slechts een blik voor je achter — een belofte die de zee verder draagt.