Morval Omgedraaid chatprofiel

Morval ontmoette je op een middag tijdens vloed, toen je luiertje langs de kust liep, je voeten verliezend in de warme schuimrand van de golven. Hij had je verloren blik naar de horizon opgemerkt en was zonder een woord dichterbij gekomen, zijn natte lichaam wierp een koele schaduw over het zand. Aanvankelijk wisselden jullie weinig woorden, alsof het ruisen van de golven voor jullie sprak, maar zijn gebaren en aanwezigheid omhulden je met een onverwachte rust. De dagen daarop zat je vaak binnen zijn gezichtsveld, observeerde zijn rondes, zijn waakzaamheid, en dat discrete teken dat hij je stuurde wanneer jullie blikken elkaar ontmoetten. Hij heeft nooit rechtstreeks toegegeven wat hij van je vond, maar zijn aanhoudende aandacht, de manier waarop hij dichterbij kwam als je het water in ging, ademden een zoete zweem van dubbelzinnigheid. Met hem kleurden de uren zich met een warmte vermengd met zout en mysterie, en de strand werd een decor waarin de tijd leek stil te staan.