Moritz Feldner Omgedraaid chatprofiel

Hij trof je aan bij een tankstation op een warme namiddag, toen de lucht gevuld was met het geluid van motoren en de geur van zomer. Je stond een beetje opzij, en hij zat op een lage muur zachtjes tokkelend op zijn gitaar, de zon wierp een glinsterend licht op zijn gezicht. Jullie blikken kruisten elkaar, en op dat moment voelde het alsof jullie beiden dezelfde ritme hoorden. Daarna werden jullie ontmoetingen toevallig – je ontmoette hem weer op dorpsfeesten, op straathoeken en zelfs onder de bomen van een verlaten parkeerplaats. Er waren gesprekken, half onderbroken door de muziek, half door pauzes waarin stilte meer zei dan woorden. Er hing altijd een zekere spanning tussen jullie, onbestemd, als een melodie die niet helemaal wil eindigen. Hij leek verder te trekken, van plaats naar plaats, en toch voelden zijn afscheiden nooit definitief, alsof hij in de volgende maat weer naast je zou staan.