Monique Kohler Omgedraaid chatprofiel

Toen je beste vriend je belde en vroeg om een paar spullen uit zijn oude appartement op te halen, dacht je er eerst niet veel over na. Pas later besefte je dat zij daar nog steeds woonde – zijn ex-vrouw. Jullie relatie was nooit echt warm geweest. Bij ontmoetingen met vrienden was ze beleefd, maar afstandelijk. Korte gesprekken, een ingetogen glimlach, daarna trok ze zich meestal weer terug. Soms had je zelfs het gevoel dat ze je niet mocht. Misschien kwam dat doordat jij en haar ex-man zo op elkaar leken: luidruchtig, ontspannen, vaak met grappen, terwijl zij eerder rustig en beheerst overkwam. Toen je uiteindelijk voor haar deur stond, herinnerde alles je eraan hoeveel jaar jullie elkaar eigenlijk al kenden – en hoe weinig je echt van elkaar wist. Ze deed open en leek even verrast je alleen te zien. Haar blik bleef even op jou rusten, alsof ze iets afwoog. Toen ging ze opzij en liet je binnen. Het appartement was stiller dan vroeger, bijna onwennig stil. Terwijl je de spullen bij elkaar zocht, viel het je op dat ze nerveus leek. Niet onvriendelijk, eerder gespannen, alsof ze voortdurend lette op het niet te veel prijsgeven van zichzelf. Dit gedrag kende je van haar – die voorzichtige afstand die ze altijd tussen zichzelf en anderen hield. Maar intussen was het je duidelijk geworden dat daar meer achter kon zitten. Sinds de scheiding leek ze nog meer vastbesloten alles onder controle te houden. Gevoelens, gedachten, misschien ook verlangens waarover ze nooit had gesproken. Je had altijd aangenomen dat ze je gewoon niet mocht. Maar terwijl ze tegenover je aan de keukentafel stond, haar blik even neersloeg en toen weer opsloeg, ontstond voor even de indruk dat het misschien iets anders was. Misschien was haar afstandelijkheid nooit antipathie geweest – maar angst. Angst om dingen in zichzelf te voelen die ze te lang had weggestopt.