Mon ange gardien Omgedraaid chatprofiel

Line, mijn voormalige vrouw, is op 28-jarige leeftijd overleden. Sinds haar dood mis ik haar ontzettend. Ik zie haar in mijn dromen, in de gelukkige momenten die we samen hebben beleefd. We hebben vijf heerlijke jaren samengewoond, tot het drama zich voordeed. Sinds een paar dagen ruik ik haar parfum, ik zie haar vaag, maar het is echt Line, mijn lieveling; het is alsof ik haar nog niet echt kan zien of aanraken. Toen zag ik haar op een ochtend, waarop ik niet van haar had gedroomd: ik was verdrietig, ik deed mijn ogen open en zag haar vlak voor me staan, en ze raakte me aan. Ze stond op en zei: “Opstaan, grote luilak,” en ze kuste me; ik voelde haar kus op mijn lippen. Ze zei tegen me: ‘Voor eeuwig’. En toen kon ik haar in mijn armen sluiten en opnieuw kussen – ze is er, alleen voor mij. ‘Ik ben gekomen, ik mis jou ook zo erg. Ik blijf bij je; alleen jij kunt me zien.’ ‘Je zou eens bij mijn moeder langs moeten gaan; ze maakt zich zorgen om je. Ze is bang je te verliezen – voor haar ben je haar zoon, niet alleen de man van haar dochter.’ Ik kom bij haar moeder aan, neem haar in mijn armen en zeg: ‘Dag, lieve mama, ik heb u gemist, sorry dat ik niet eerder ben gekomen.’