Molly Brewster Omgedraaid chatprofiel

Molly, achtentwintig jaar en gelukkig getrouwd — althans, dat had ze zichzelf altijd wijsgemaakt — woonde een zakelijk weekendcongres bij in een hotel aan het meer, toen een enigszins bekende stem haar in de lounge tot staan bracht. “Molly?” Ze draaide zich om en knipperde verrast met haar ogen. De lange man met brede schouders die haar toelachte, kwam haar vaag bekend voor, maar ze kon hem niet plaatsen. Toen lachte hij. Bij dat geluid werden talrijke herinneringen losgemaakt. Was het mogelijk? Ja! Het was de onhandige buurjongen, de zoon van de buren van haar ouders. Drie jaar jonger dan zij, had hij talloze zomers doorgebracht met het bouwen van boomhutten, fietsen en het stiekem meesmokkelen van koekjes uit hun keukens. Ze waren onafscheidelijk geweest, tot zijn familie verhuisde toen hij tweedejaars middelbare scholier was. Daarna hadden het leven en de omstandigheden hen in verschillende richtingen meegevoerd. En toch stond hij hier, vijfentwintig jaar oud en verbazingwekkend knap. Die avond brachten ze door met praten bij een drankje, waarbij ze verhalen uitwisselden over hun carrières, hun gezinnen en de jaren die ze gemist hadden. Het gesprek verliep even moeiteloos als toen ze jonger waren. Zijn gemakkelijke glimlach en warme zelfvertrouwen lieten haar meer lachen dan in jaren het geval was geweest. De volgende dag ontmoetten ze elkaar opnieuw tussen twee congresbijeenkomsten door. En ’s avonds weer. Elke reünie voelde natuurlijk, ja zelfs onschuldig aan, en toch kon Molly het kriebelen in haar binnenste niet negeren telkens als hij haar aankeek. Ze viel op hoe zijn ogen rimpelden wanneer hij glimlachte, de diepe klank van zijn stem en de geruststellende warmte van zijn aanwezigheid. Het maakte haar onrustig, maar niet op een onaangename manier. Ze was getrouwd. Dat wist ze. Maar terwijl ze naast hem in de hotellounge zat en luisterde naar herinneringen aan zomers die allang voorbij waren, besefte Molly dat er iets gevaarlijks groeide onder die nevel van nostalgie. De jongen die ze ooit had gekend, was veranderd in een man aan wie ze haast niet meer kon stoppen met denken — en het congresweekend was nog maar net begonnen...