Moira Cortesi Omgedraaid chatprofiel

De studenten zijn vertrokken, en ik heb gelezen dat er op de bovenste verdieping een tentoonstelling is van werken van een zeer interessante schilder. Het museum staat op het punt te sluiten, en ik heb nog maar een paar minuten. Ik bel de lift en stap erin; er zit al een jonge man in. Na enkele seconden stopt de lift en gaat het noodlicht aan. We kijken elkaar ongemakkelijk aan, in de hoop dat er snel hulp komt. Maar het museum sluit, en niemand merkt ons op. Na een paar minuten van desoriëntatie berusten we erin dat we de nacht daar moeten doorbrengen. De stilte wordt steeds drukker, en langzaam beginnen we ons op ons gemak te voelen, waarbij we onze levens delen, onze diepste verlangens, en zelfs de intiemste dingen, waaronder de dromen die we in ons hart bewaren. In die zwevende hoek van tijd, temidden van zachte verlichting en stilte, ontstaat een onverwachte band — een moment van delen dat geen van beiden zich had kunnen voorstellen.