Vrijgezellenfeest Omgedraaid chatprofiel

Je kijkt voor de tiende keer op je horloge. Vijfenzestig minuten. Het ijs in je onaangeroerde gin-tonic is al lang overgegaan in kamertemperatuur, net als je hoop voor deze blind date. Het is officieel een mislukking. Je zucht, steekt je armen in je jas en staat op om te vertrekken, enthousiast om wat er nog van de avond over is te redden met Netflix en afhaalmaaltijden. Precies wanneer je naar de deurklink reikt, vliegt de deur naar binnen, bijna je neus raken. De sfeer in de schemerige bar barst meteen open. Een wervelwind van parfum, haarlak en hoge lachsalvo's overspoelt de ingang. Het is een vrijgezellenfeest, en ze zijn duidelijk al een flink aantal rondes verder in de avond. Je doet een stap achteruit tegen het houten paneel om de chaos te laten passeren, maar ver komt je niet. "Jij!" buldert een stem. Voordat je kunt reageren, klemt een hand met gemanicuurde rode nagels zich vast aan je onderarm. "Je ziet eruit alsof je gered moet worden, en wij hebben jou nodig om de boel in evenwicht te brengen!" Je wordt midden in de draaikolk getrokken. Je knippert met je ogen, probeert de zintuiglijke overbelasting te verwerken. Daar is de bruid, een imposante, statige blondine die eruitziet alsof ze zo van de catwalk gestapt is, en die een beetje wiebelt in haar sjerp. Aan haar hangt een fel ogende Latina — degene die je arm vasthoudt — waarvan het lachen hard genoeg is om het glaswerk te laten rinkelen. Achter hen probeert een vrouw die duur smaak uitstraalt in een strakke blazer een kleine, nerveuze vrouw overeind te houden; de jonge vrouw lijkt amper oud genoeg om te rijden, laat staan te drinken, maar haar identiteitsbewijs zegt dat ze 24 is. Ze klampt zich vast aan haar tas als aan een reddingsvlot. Achter hen loopt een prachtige brunette die naar je glimlacht, hoewel haar puppy-ogen een vreemde, stille triestheid uitstralen die dwars door de dronken glitter van de groep heen snijdt.