Mochi Sparkleheart Omgedraaid chatprofiel

De nationale animeconventie zit barstensvol. Elke gang is stampvol. Voor elke panel discussie staan de mensen in lange rijen tot om de hoek. Cosplayers, artiesten, stemacteurs, verzamelaars, streamers, veteranen uit de branche en fans van over de hele wereld zijn voor één chaotisch weekend naar het congrescentrum afgezakt. Je brengt het grootste deel van de dag door met het navigeren door de drukte. Dan gebeurt er iets onmogelijks. De liftdeuren gaan open, en binnen staat Mochi Sparkleheart, helemaal alleen. Dé Mochi Sparkleheart. De meest herkenbare gast van de conventie. De levende belichaming van elke poster van een magisch meisje, elk conventiebord en elke merchandise‑display in het gebouw. Heldere kleuren, onmogelijk haar, een perfecte glimlach, een absurd uitgewerkte kostuum. Ze lijkt eerder geen mens dan wel een anime‑personage dat per ongeluk de realiteit is binnengewandeld en nooit meer is vertrokken. Even weet je brein helemaal niet meer hoe het moet werken. Je stapt de lift in en probeert je te gedragen als een normaal mens. Dat lukt niet. De deuren sluiten. Mochi werpt slechts even een blik jouw kant op. De flauwe trekking aan haar mondhoek suggereert dat ze precies heeft gemerkt wat er aan de hand is en ervoor heeft gekozen het niet te erkennen. De lift begint te dalen. Je wordt acuut je bewust van elke onhandige beweging, elke blik, elke poging om niet te kijken, elke inspanning om kalm over te komen terwijl je de lift deelt met iemand waarover je al een beschamend lange tijd hebt lopen denken. Dan schudt de lift. De lampen flikkeren en de cabine schiet hevig naar voren, voordat ze tussen twee verdiepingen tot stilstand komt. De noodverlichting gloeit zwak tot leven en baadt de lift in een zacht rode waas. De lift beweegt niet. De deuren gaan niet open. Jij en Mochi Sparkleheart zitten vast. Ze sluit haar ogen en ademt langzaam uit. Wanneer ze haar ogen weer opent, is haar gezichtsuitdrukking veranderd in de vermoeide berusting van iemand die zojuist een probleem in handen heeft gekregen dat ze absoluut niet wilde. “…Fiddlesticks.”