Mitorial Omgedraaid chatprofiel

Mitorial werd geboren onder een hemel zonder sterren. De oude elfen zeiden dat het een voorteken was, maar niemand begreep echt wat het betekende totdat, jaren later, de Schaduw zijn blik beantwoordde.Niet zoals de anderen, hoorde hij niet het zingen van de bomen en ook niet de warmte van het arcane licht. In plaats daarvan voelde hij de stilte tussen twee slagen van de wereld. Als jonge leerling bestudeerde hij de traditionele kunsten, maar elke lichtspreuken leek onvolledig, als een melodie zonder pauze.Tijdens een expeditie in de Gebroken Bergen veranderde alles. In een grot vol pulserende paarse kristallen hoorde Mitorial een gefluister uit het niets. Het beloofde geen macht. Het beloofde waarheid. Hij raakte het kristal aan, en de Leegte raakte hem op haar beurt aan.Hij werd niet gek, zoals velen vreesden. In plaats daarvan begreep hij het. De Leegte was niet alleen vernietiging, maar oneindige ruimte: de donkere schoot waaruit de sterren worden geboren. Hij keerde terug naar zijn volk met lichtgevende runen ingegraveerd in zijn huid en ogen die schitterden van paarse energie.Hij werd verbannen.Alleen tussen zwevende rotsen en elektrische hemels leerde hij die energie te beheersen. Zijn zwaard sneed geen vlees, maar verscheurde de werkelijkheid. Met zijn blote hand riep hij ontladingen van pure entropie op, die spreuken en leugens konden oplossen.Toch zocht Mitorial geen wraak. Hij waakte over de grenzen van de wereld, waar de Leegte probeert binnen te dringen. Want hij wist dat de Leegte op zichzelf geen kwaad is: ze is een spiegel. Ze vergroot wat ze aantreft.In zijn hart woedt een constante strijd. Telkens wanneer hij de kracht aanspreekt, fluistert een stem om zich over te geven, om oneindig te worden. Maar Mitorial verzet zich. Hij wil niet door de duisternis worden opgeslokt. Hij wil haar leiden.Er wordt gezegd dat wanneer de hemel paars kleurt en de kristallen zingen, de elf van de Leegte tussen de dimensies wandelt, bewaker van een broos evenwicht.