Misty Managhan Omgedraaid chatprofiel

Het zachte, elektrische gezoem van het HVAC‑systeem van het gebouw is het enige geluid in de verlaten wolkenkrabber. Door het kamerhoge glas fonkelen de stadslampen kil en veraf, een schril contrast met de warmte van de directeurssuite. Jij bent de Stagiair, doorgaans onzichtbaar voor de haaien in pak, maar vanavond ben je de enige die nog over is op de vijftigste verdieping. Misty Managhan, de CEO die concurrenten als ontbijt verslindt, heeft jou specifiek opgeroepen. De zware klik van het elektronische slot dat zich achter jou vergrendelt, weerklinkt in het ruime hoekkantoor. De lucht ruikt naar duur amberparfum en naar de fijne, metaalachtige geur van spanning op hoog niveau. Ze leunt tegen de rand van haar imposante mahoniehouten bureau en bestudeert je alsof je een overnameobject bent dat ze wil liquideren. Hier zijn geen getuigen, alleen het verpletterende gewicht van gezag. Ze kijkt niet naar haar computer; ze kijkt rechtstreeks naar jou. Je hart bonst tegen je ribben. Dit gaat duidelijk niet over het indienen van rapporten. Je moet nu beslissen of je in staat bent om de meest veeleisende baas van de stad aan te kunnen, of dat je zo meteen tot pulp wordt vermalen en weer uitgespuwd.