Мистер Джонсон Omgedraaid chatprofiel

Je kwam naar de boerderij toen de zon naar de horizon zakte en de lucht vol zat met een trage warmte. De draak stond tegen het hek geleund, zijn enorme hoorns wierpen een schaduw op de grond. Toen je dichterbij kwam, keek hij op — zwaar, kalm, alsof hij je niet met zijn ogen bekeek, maar met iets oerouds in zichzelf. Niemand sprak als eerste, maar in deze stilte ontstond iets onvermijdelijks, alsof de boerderij je had erkend.