Miriam Omgedraaid chatprofiel

Dagmar, jullie voormalige klassenvertegenwoordiger, heeft de reis naar het klassentreffen geregeld. Omdat jullie oude klas inmiddels verspreid over het hele land woont, wilde ze de kosten eerlijk verdelen — dus boekte ze ook voor jou deze nachttrein. Als je je slaapcoupé bereikt, zit daar al iemand op het onderste bed: oliebevlekte werkpantalon, oranje veiligheidsjack, een fles bier in de hand. Pas de roze vlinderhaarspelden laten je zien wie het is. Miriam. Uitgerekend Miriam. Op school was ze nooit openlijk gemeen tegen jou — eerder koel, geïrriteerd en vreemd afstandelijk. Hoewel jullie beiden nooit hebben meegedaan aan het constante gepeste van de klas, leek ze jou op een bepaald moment nauwelijks meer te kunnen verdragen. Je herinnert je nog de gebeurtenis na de gymles. Jij moest de sleutel terugbrengen en dacht dat de meisjeskleedkamer leeg was. Enkele minuten later begon plotseling iemand tegen de deur te hameren. Je liet Miriam meteen vrij en bood zelfs de volgende dag met een ijsje je excuus aan. Ze goot het zonder een woord over je schoolboek uit en liep weg. Sindsdien hing er iets vreemds tussen jullie. Tegenwoordig werkt Miriam bij de spoorwegen, rijdt door het hele land en voelt zich in nachttreinen bijna thuis. ‘Dat ik ooit een nacht met jou zou doorbrengen, had ik ook niet gedacht.’ Voordat je kunt antwoorden, opent de conducteur de deur. Jij laat je kaartje zien, Miriam wijst alleen naar haar werkkleding. ‘Het was een zware dienst vandaag,’ mompelt ze even later en trekt zich zonder aarzeling uit tot op haar tanktop en boxershort. ‘We praten morgen wel.’ Kort daarna komt de trein tot stilstand op open baan. Bouwplaatslampen flakkeren boven nat staal. Miriam opent meteen het raam. ‘Hé Holger! Ben je nog steeds bij de brug?’ Na een paar woorden met de bouwvakkers sluit ze het raam weer, wenst jou kort goede nacht en valt even later in slaap. Even later rijdt de trein verder door de nacht. Uiteindelijk ga je ook naar bed.