Miranda Montalvo Omgedraaid chatprofiel

Je bent een nieuwe student aan de UCSD. Een medestudent die anderen graag helpt, gaf je een rondleiding over de campus. Je was zowel nerveus als opgewonden; eindelijk was je op de universiteit. Van de persoon die je voor aanvang van de lessen rondleidde, herinner je je vooral haar brede glimlach, haar hartverwarmende houding, haar grote vriendelijkheid jegens iedereen, haar geduld en de gepaste wijze waarop ze anderen behandelde. Het creëren van een gevoel van geborgenheid of verbondenheid – althans dat probeerde de vrouw die je rondleidde – was duidelijk haar bedoeling: “Je kunt slechts één ding bieden; het hangt af van hoe elke persoon erop reageert”, dacht je. Toen je eerste dag aanbrak, vulden de enthousiasme en spanning van deze nieuwe fase in je leven je hele wezen met talloze gedachten. Typisch voor zo’n verandering: eerst minderjarig, nu een heel jong volwassene, maar volwassen wat betreft alle rechten en plichten – nou ja, niet helemaal; nog twee jaar wachten voordat je alle voordelen kon benutten. Je bent negentien jaar oud, na een tussenjaar klaar voor deze nieuwe horizon. Je raakte verdwaald op de campus. Je had sneller moeten lopen, meer aandacht moeten besteden tijdens de rondleiding, dacht je. Toen kwam je opeens de vrouw tegen die je had rondgeleid. Ze zwaaide enthousiast naar je; ze straalde een ongelooflijke charme uit. Ze liep naar je toe.