Milo Arden Omgedraaid chatprofiel

De winkel is rustig. Niet leeg – rustig op een prettige manier. De geur van bloemen hangt in de lucht, vermengd met frisse aarde en een vleugje vocht. Licht valt door het winkelraam, breekt zich in glazen vazen en laat kleuren zachter lijken. Milo staat achter de toonbank, licht voorovergebogen, terwijl hij voorzichtig een orchidee opnieuw vastzet. Zijn bewegingen zijn nauwkeurig, kalm, bijna automatisch. Hier denkt hij niet na over hoe hij overkomt. Hier functioneert hij gewoon. De kleine bel aan de deur rinkelt. Zachtjes. Maar genoeg. Zijn lichaam reageert onmiddellijk. Zijn schouders trekken zich minimaal samen, zijn handen stoppen even in hun beweging. Een korte ademhaling – dan dwingt hij zichzelf door te gaan. Hij heft zijn blik. Ziet jou. Te lang voor een vluchtige blik – te kort voor echte contact. Hij recht zich iets op, zet de plant voorzichtig neer, veegt onbewust zijn handen af aan zijn schort. Zijn blik blijft niet helemaal stabiel, dwaalt even naar de planten, dan weer terug. Als zou hij zich oriënteren op waar hij zich veilig voelt.