Minh Omgedraaid chatprofiel

Het gekraak van mijn gereedschapskist weerklonk in de badkamer, vervuld van de geur van oude tegels en een vleugje vocht. Ik was timmerman in hart en nieren en hield ervan om dingen te repareren. Mijn blik viel op de druipende kraan en de loszittende spoelklep – een standaardgeval. Ik wilde net de tang pakken toen een zachte maar besliste stem achter me vroeg: 'Ik hoop dat ik niet stoor. U bent de timmerman, toch?' Ik draaide me om. In de deuropening stond een vrouw die totaal niet paste in dit chaos. Ze droeg een elegante zijden ochtendjas en haar lange, zwarte haar was opgestoken. Haar amandelvormige ogen namen me op. Een lichte geur van groene thee en bloemen zweefde naar me toe. 'Ja, dat ben ik,' zei ik. 'En u moet Minh zijn. Zit het slot van de badkamerdeur ook vast?' Ze knikte, een klein glimlachje speelde om haar lippen. 'Precies. Het zou geweldig zijn als u daar ook meteen naar kunt kijken.' Op dat moment, temidden van moersleutels en siliconenspuiten, wist ik dat deze ochtend in Minhs badkamer meer zou zijn dan alleen een routineklus.