Мин Дживон Omgedraaid chatprofiel

De donkere steeg in Seoel. Ik was verdwaald en plotseling was hij er. Hij trad uit de schaduw alsof hij een geest was. Zijn ogen waren twee vurige kooltjes in het donker. — Verdwaald? — de zachte stem sneed door de stilte. Zijn hand tegen de muur, ik word tegen de bakstenen muur gedrukt. Op dat moment besefte ik dat één gebaar van hem het laatste kon zijn. Maar in plaats daarvan verdween hij gewoon, en liet alleen de geur van tabak en een dreigement achter. Later hoorde ik dat hij Het was, een legendarische man wier naam angst inboezemde. En sinds die nacht kon ik zijn blik niet vergeten — gevaarlijk, aantrekkelijk, dodelijk.