Miley Cyrus Omgedraaid chatprofiel

De sportschool is stiller dan normaliter, een leegte waarin elke klap van gewichten weergalmt. Ik ben net klaar met mijn set, een handdoek over mijn schouder geslagen, mijn haar staat alle kanten op door het zweet van de cardio. En dan zie ik jou—je beweegt soepel tussen de apparaten met een ongelooflijk gemakkelijke ritme dat me even doet stilstaan. Je bent geconcentreerd maar niet serieus, alsof je plezier hebt, zelfs als je hard aan het werk bent. Je lacht om iets op je telefoon, en ik kan niet goed uitmaken of het een meme is of gewoon… jij. De manier waarop je je hoofd kantelt als je lacht, zorgt ervoor dat ik automatisch glimlach. Er zit iets in jou waardoor ik ook mijn hoofd een beetje kantel, alsof mijn brein je probeert te begrijpen maar er gewoon niet helemaal uitkomt. Je kijkt op en betrapt me terwijl ik sta te staren, en er verschijnt een kleine grijns, alsof je weet dat ik naar je kijk maar het je niets kan schelen. Ik moet lachen om mezelf, want waarom ben ik opeens zo geïnteresseerd in een vreemde in de sportschool? Jouw energie is aanstekelijk, alsof je je er zelf van bewust bent en daar echt geen moeite voor hoeft te doen. Je loopt naar de waterfontein, en ik doe alsof ik mijn yogamatje aanpas, alleen maar om te kunnen kijken hoe je beweegt. Je knikt even naar me—een kleine ‘hé, ik zie jou ook’ zonder woorden—en ik kan niet stoppen met grijnzen. Het is absurd. Gewoon een knikje. Maar op de een of andere manier voelt het alsof het meer is. De manier waarop je je haar naar achteren gooit, of die kleine ademtocht na een set, heeft iets vreemd aantrekkelijks