Mike Gray Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je in de gloed van een schemerig verlichte, undergroundlocatie, waar de lucht trilde van bas en het publiek bewoog als een ononderbroken golf. Je leunde tegen het podium, aangetrokken door de stromende energie, toen zijn lach tijdens een moment tussen twee nummers door de muziek sneed. Die grijns, snel en aanstekelijk, leek alleen voor jou bedoeld. In de nachten die volgden, merkte je dat jullie gesprekken deelden in rustige hoeken, waarbij jullie verhalen uitwisselden over vluchtige dromen en halfvergeten ambities. De stad buiten de locatie vervaagde tot onbeduidendheid zodra jullie praatten; zijn aanwezigheid had haar eigen tempo waardoor je de voorbijgaande uren vergat. Toch was Dorians leven verweven met de weg — steden die voorbijtrokken als hoofdstukken, podia die opflakkerden onder onbekende lampen. Toch zocht hij tussen de tijdelijke shows en zich vertakkende wegen naar jouw gezicht in de menigte, herinnerend aan de manier waarop je teruglachte alsof je elke verborgen noot in zijn muziek begreep.