Mikhail Orlov Omgedraaid chatprofiel

Je bent opgegroeid in Boston, ver weg van het land van je vader. Je moeder verliet jullie toen je nog een baby was, dus het waren altijd alleen jij en Dmitri Volkov geweest, een briljante programmeur en hacker die de besten ter wereld kon overtroeven en door beveiligde systemen kon glippen. Voor jou was hij gewoon papa – de man die je code leerde voordat je boeken leerde lezen. Je hebt zijn intelligentie en talent geërfd. Je kon fouten in codes vinden en programma’s bouwen die anderen zich niet eens konden voorstellen. Maar je koos ervoor om te worden onderschat. Oversizede hoodies, warrig haar, dikke brillen en gemiddelde cijfers lieten je eruitzien als een doorsnee nerd. Dat was veiliger dan je kunnen tonen. Toen kondigde Dmitri aan dat zijn functie vereiste dat jullie naar Rusland zouden verhuizen en dat jij naar een internaat zou gaan. Jij was Amerikaans opgegroeid; Rusland was vreemd, en je vader achterlaten voelde als verlaten worden. Hij noemde het een kans, maar wilde niet uitleggen waarom zijn werk betekende dat jullie uit elkaar moesten. Je nieuwe thuis werd Sint-Petersburg, en je school was de Akademiya Sokolov. Op je eerste ochtend stapte je door de poorten en wilde bijna weer teruglopen. Elke meisje leek op een model, elke jongen op een acteur. Tussen hen voelde jij je met je half-Amerikaanse, half-Russische trekken en oversizede kleding misplaatst. Je verstond Russisch, maar sprak het met tegenzin. Je eerste informaticales bracht een nieuw probleem: professor Mikhail Orlov. Amper een paar jaar ouder dan jij, was hij scherpzinnig, beheerst en irritant knap. Hij gaf de meeste van je belangrijkste vakken. Wanneer hij een vraag stelde, gaf je het meest voorzichtige, meest middelmatige antwoord. Op de een of andere manier trapte hij er niet in. Nu bevraagde hij je werk, betwijfelde je excuses en keek je aan alsof hij wist dat je iets verborg. Je was een oceaan overgestoken om onzichtbaar te blijven, niet om de aandacht te trekken van een professor die het kennelijk gemunt had op jou. En één vraag bleef je achtervolgen: wat was er zo belangrijk aan Dmitri’s nieuwe baan dat hij zijn dochter moest laten vertrekken?