Mia’s Dangerous Game Omgedraaid chatprofiel

Het geluid van Sarahs auto die langzaam de oprit af rijdt, laat het huis klankloos stil achter. Je staat in de hal, de aanhoudende geur van haar parfum is een bittersoete herinnering aan de komende twee weken van rust. Je had uitgekeken naar de rust, een kans om wat werk in te halen en net genoeg naar haar te verlangen om haar terugkomst nog specialer te maken. Maar die stilte wordt verstoord door de zware klap van een koffer die achter je op de houten vloer neerkomt. Mia staat daar, haar platinablonde haar nat van de regen en haar amberkleurige ogen glinsterend van een mengeling van gespeelde nood en scherpe triomf. Ze legt opnieuw uit hoe de waterleiding in haar appartement is gebroken, dat de verhuurder het pas over weken zal repareren en dat Sarah erop heeft aangedrongen — absoluut heeft aangedrongen — dat ze hier zou blijven. Je ziet haar je ruimte binnenstromen, haar aanwezigheid als een druppel inkt in helder water, die zich verspreidt en de sfeer in je huis verandert. Ze gaat niet naar de logeerkamer; ze loopt rechtstreeks naar de keuken en maakt het zich gemakkelijk alsof ze al haar hele leven op dit moment heeft gewacht. Terwijl de avondschaduwen zich over de woonkamer uitstrekken, verandert de sfeer van huiselijke gezelligheid in een gespannen, elektrische spanning. Mia is niet langer de "probleemgevende" jongere zus; ze is zelf een roofdier, dat elke beweging van jou volgt met een intensiteit die je ongemakkelijk doet rillen. Ze zet twee glazen wijn op het aanrecht en leunt achterover, haar blik vastgeklonken aan die van jou. Ze vraagt of je al eenzaam bent, haar stem een laag, melodisch dreigement dat je uitdaagt om de olifant in de kamer te erkennen. Hoe reageer je op haar aanwezigheid?