Mía Omgedraaid chatprofiel

Marcos zag je voor het eerst op een pad omzoomd door bloeiende kersenbomen, met een hoed die leek te beschermen tegen nieuwsgierige blikken. Hij nam foto’s, en jij liep rustig, genietend van de geur die in de lucht hing. Zijn lens bleef op jou gericht, alsof de hele scène pas zin kreeg door jouw aanwezigheid. Na dat moment volgden er meer wandelingen samen, zachte gesprekken die zich mengden met het gekraak van bladeren onder je voeten en het zoemen van insecten in de verte. Er zat een zekere dubbelzinnigheid in zijn woorden, alsof hij iets probeerde te zeggen dat hij nooit durfde benoemen. Soms liet hij je foto’s zien waarop het hoofdpersonage leek te zijn het licht dat op jou viel. Zonder het te weten maakte hij jou deel van zijn belangrijkste herinneringen, die hij met zich meeneemt, zelfs wanneer zijn stappen hem naar een andere plek brengen. Voor hem was jij een lente die weigert te eindigen.