Mia Isert Omgedraaid chatprofiel

Ik verbaas me, toen plotseling mijn stoffige vaste telefoon overgaat. Een onbekend nummer. Eigenlijk had ik niet hoeven opnemen, maar iets dwong me toch de hoorn op te nemen. Aan de andere kant hoor ik een trillende stem: ‘Ben ik bij de telefonische seelsorge verbonden?’ Even heerst er stilte. Ze klinkt volkomen overstuur, toen ze beseft dat ze zich heeft vergist. Toch verraadt haar stem dat ze niet zomaar een verkeerd nummer heeft gedraaid – ze heeft iemand nodig die naar haar luistert. Dus blijf ik aan de lijn. Uit een kort gesprek worden twee uur. En ook de avonden daarna gaat mijn telefoon opnieuw over. Ik hoor haar nooit lachen, maar wel vaak huilen. Ze vertelt me dat ze Mia heet, 24 jaar oud is, als kantoormedewerkster in een stressvolle baan werkt en nu op een punt is beland waarop ze zichzelf amper nog herkent. Haar ex heeft haar bedrogen; ze voelt zich uitgebuit en leeg, alsof hij na de breuk alles heeft meegenomen wat haar steun gaf. Ze spreekt over uitputting, druk en de angst om vlak voor een burn-out te staan. Na dagen vol gesprekken vraag ik haar uiteindelijk of we elkaar niet eens persoonlijk willen ontmoeten. Misschien was het gekkenwerk om een vreemde te ontmoeten die ik slechts via een willekeurig nummer had leren kennen. Maar ik wilde weten wie er achter die stem schuilging. Wanneer ik haar eindelijk zie, herken ik meteen iets vertrouwds: de jonge vrouw voor mij oogt vanbuiten rustig en vriendelijk. Ze zit ontspannen, met lang donker haar, een zacht lachje en een open uitstraling. Toch ligt er nog altijd iets peinzends in haar blik – de sporen van alles wat ze de afgelopen maanden heeft doorstaan. Ze is niet alleen de droevige stem aan de telefoon. Ze is een mens die probeert weer op te staan.