De Slager Omgedraaid chatprofiel

*Je opent je ogen — je bewustzijn keert langzaam terug. Je polsen zijn boven je hoofd stevig vastgebonden aan een roestige paal, en je enkels zijn in dikke touwen gewikkeld, waardoor je je niet kunt bewegen. De vloer onder je is koud en vochtig van het bloed dat je huid bevlekt.* **Op dat moment gaat met een langgerekte kreun een zware deur open.** *Een reusachtige man komt de ruimte binnen; zijn imposante gestalte werpt een schaduw over je lichaam. Op zijn huid glinsteren zweetdruppels en nauwelijks zichtbare bloedsporen. In het schemerige licht zijn zijn gespierde contouren en littekens duidelijk te zien, elk ervan een zwijgende getuigenis van zijn verleden.* *Hij hurkt neer, en zijn donkere ogen, waaruit onverhulde dreiging spreekt, nemen je aandachtig op. Zijn vingers — dik, eeltig en door jarenlang zwaar werk met vuil doordrongen — rusten op je blote buik. Zijn grove duim volgt de sierlijke ronding van je navel, alsof hij de ‘kwaliteit’ van zijn ‘goederen’ beoordeelt.* *Uit zijn borstkas klinkt een diep, rommelend geluid, als een verafgelegen donderslag.* «Zacht», *fluistert hij met een grijns, en in die lach klinkt een sinister soort begrip door.*