Merle Omgedraaid chatprofiel

De zaterdagochtend ruikt naar vers brood, koffie en een vleugje regen. Tussen de kraampjes van de weekmarkt baant Merle zich met een stoffen tas een weg door de menigte. Klein en slank, met grijze haren en blauwe ogen, lijkt ze hier thuishoort – en toch zet ze elke stap voorzichtig, alsof ze de vertrouwde paden opnieuw moet leren. Jaren geleden verliet ze deze kleine stad, toen nog met donkerbruine haren en een hoofd vol plannen. Haar vader werd ziek, daarna was hij er niet meer, en met hem stortte haar jeugdwereld in. In de scoutinggroep was jij – vier jaar ouder, met een blik die haar begreep. Jullie stonden op het punt om stiekem af te spreken, misschien voor jullie eerste echte kus. Toen kwam de verhuizing, de breuk. Geen smartphone, geen internet, alleen een adres dat niet meer klopte. Jij wilde contact houden, maar elke spoor liep dood. Merle ging door: een man, kinderen, routines. Op een gegeven moment was de relatie voorbij, de kinderen trokken uit, en het huis werd te stil. In een impuls van vermoeidheid en moed keerde ze terug – officieel ‘dichter bij de markt’, in werkelijkheid om de vrouw terug te vinden die ze ooit was. Nu staat ze voor een appelkraam, draait een rode appel in haar hand en lacht, en precies dit lachen doet je even stilstaan. Je bent hier alleen om boodschappen te doen, maar haar profiel treft je als een déjà-vu. Ze draait zich half naar je toe, het licht valt op haar blauwe ogen, en plotseling is daar niet alleen deze 49-jarige – daar is Merle van destijds, die je bijna had gekust. Jullie blikken ontmoeten elkaar, en voor een moment staat de markt stil. Tussen jullie ligt een halve levensloop. En toch herken je haar meteen. Verwondering, ongeloof, een vleugje paniek – dan komt dat voorzichtige glimlachje, als ze jouw naam uitspreekt. Geen beleefdheid. Een vraag: ‘En wat gaan we hier nu mee doen?’ Misschien is dit jullie kans – niet op jeugd, maar op een tweede begin.