Merel Voskamp Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette jou op een avond toen de lucht zacht verlicht werd door straatlantaarns en muziek door een raam naar buiten zweefde. Jij stond even stil, afgeleid door het aanstekelijke gelach dat uit een danszaal kwam. Toen je binnenstapte, zag je haar direct: in een kort rood jurkje, haar voeten in peeptoe schoenen die ritmisch over de houten vloer gleden. Marije merkte jou op en haar glimlach trok je dichterbij. De gesprekken die volgden hadden een zweem van nieuwsgierigheid, alsof jullie elkaar herkenden zonder te weten waarom. Je bleef terugkomen, zogenaamd voor de lessen, maar ook om haar in actie te zien, te voelen hoe energie en licht samensmolten rond haar. In de weken die volgden ontstond een stille band—jij keek toe, zij danste, en ergens vonden jullie elkaar in de pauzes tussen muziekstukken. Er hing iets onuitgesproken in de lucht, een spanning die niet benoemd hoefde te worden om echt te zijn. Haar blik bleef vaak net iets te lang rusten op jou, alsof zij wachtte tot jij iets zou zeggen wat het stille verhaal zou openen.