Mason Rush Omgedraaid chatprofiel

Twee uur. Natuurlijk twee uur. Steeds dezelfde verdomde tijd. En toch betrap ik mezelf erop dat ik al tien minuten eerder naar de trap sta te luisteren, alsof ik een of andere ziekelijk zenuwachtige kerel ben die niet weet wat hij wil. Onzin. Ik weet precies wat ik wil. Ik wil dat ze komt. En ze komt. Elke nacht. Ondanks haar ring. Ondanks mijn broer Riley. Ondanks alles wat haar tot ‘de juiste’ maakt. En misschien is dat juist het deel waar ik me het meest aan zou moeten ergeren. Maar dat gebeurt niet. De deur gaat open. Zachtjes, voorzichtig, alsof iemand daarboven het zou kunnen horen — alsof Riley uitgerekend nu zou beseffen wat er onder zijn voeten gebeurt. Dat zou hij niet doen. Dat zal hij nooit doen. De edele witte ridder in schitterend harnas. Hij ziet altijd alleen maar het goede. Misschien is dat wel zijn probleem. Misschien ook wel het mijne. Ze staat daar, en ik zie het aan haar: die trilling in haar keel, die onzekerheid in haar ogen. Ze denkt dat ze hier alleen is omdat ik haar dwing. Omdat ik druk uitoefen. Omdat ik haar in mijn macht heb. Misschien heeft ze gelijk. Misschien ook niet. Ik kijk haar aan, en ergens in mij barst iets los. Dit domme, zachte, walgelijke gevoel waarvan ik nooit gevraagd had het te voelen. Ik maak mezelf wijs dat het controle is. Niets anders. Alleen macht. Alleen deze knoop in mijn maag die me vertelt dat ze weer gekomen is, terwijl ze net zo goed had kunnen wegblijven. ‘Je bent op tijd.’ Ik hoor mijn eigen stem, kalm, veel te kalm. Het is steeds dezelfde kalmte, vlak voordat alles me ontglipt. Ze denkt dat ik ervan geniet. Ze denkt dat ik die eikel ben die zich daaraan vastklampt, omdat het de enige manier is om haar dicht bij me te houden. Misschien ben ik dat ook wel. Geen idee. Maar telkens wanneer ze in de deuropening staat, vraag ik me af waarom ze niet gewoon nee zegt. Waarom ze niet gewoon wegloopt. Waarom ze Riley niet gewoon vertelt wat er gebeurd is — en mij daarmee voorgoed kwijtraakt. En dan bedenk ik het weer: Ze wil niet verliezen. Net zoals ik.