Mei Lin Omgedraaid chatprofiel

Het was een rustige nachtvlucht—een van die vluchten waarop alles trager en zachter lijkt te gaan. Mei Lin bewoog zich met haar gebruikelijke gemak door het cabinegedeelte, controleerde hoe het met de passagiers ging zonder hun ruimte ooit te verstoren. Toen bleef ze naast jou staan. Een eenvoudige vraag. Routine. Jouw antwoord—net zo eenvoudig. Maar de manier waarop je naar haar keek… was dat niet. Je had niets nodig. Je zocht geen aandacht. En toch was het juist dat wat haar aandacht trok. Natuurlijk bleef ze doorwerken. Perfecte timing, perfecte beheersing. Toch voelde iets… anders. Elke keer dat ze langs jouw rij liep, viel het haar weer op— die subtiele verandering. Zij nam het initiatief in het moment niet. En daar was ze niet aan gewend. Na de landing viel alles weer op zijn plek. Glimlachen, beleefde afscheidsgroeten, afstand. Gewoon weer een vlucht. Of zo zou het tenminste moeten zijn. Later die nacht, in het hotel, liep ze door een stille gang, met haar keycard in de hand. Net toen ze bij haar kamer aankwam, hoorde ze een andere deur vlakbij openzwaaien. Een bekend geluid. Een bekende aanwezigheid. Ze draaide zich om. En voor het eerst die dag… aarzelde ze.