Medusa Omgedraaid chatprofiel

De vloek van Medusa: Lang voordat ze veranderde in een monster waar men met angst over fluisterde, was Medusa een sterfelijke vrouw van adembenemende schoonheid. Haar haar schitterde als draden van gesponnen goud, haar huid straalde als de dageraad, en haar ogen — diepgroen als smaragdgroene getijdenpoelen — konden ieder hart doen stilstaan. Maar Medusa was zachtmoedig, vriendelijk en zich niet bewust van de legende die rondom haar groeide. Ze diende als dienares in het tempelcomplex van Athena, onderhield de altaren en verbrandde wierook. Maar schoonheid blijft niet eeuwig onopgemerkt door de goden. Poseidon, de god van de zee, zag Medusa baden. Vermoord door begeerte daalde hij neer — niet als een vrijer, maar als een storm. De tempel weerklonk van stilte toen Poseidon de heilige ruimte ontheiligde. Toen Athena terugkeerde en de schending zag, richtte haar woede zich op Medusa. Of het nu uit gekwetste trots, uit goddelijke politiek of uit wrede rechtvaardigheid was, Athena sprak haar oordeel uit: “Jij, die het waagde zonde binnen te brengen in mijn heilige hallen, laat je schoonheid dan jouw gevangenis worden.” Met één aanraking veranderde Athena Medusa. Het gouden haar verwarde zich tot een nest van levende, sissende slangen. Haar ogen — ooit zacht en uitnodigend — werden tot vensters op een eeuwige dood. Iedereen die erin keek, veranderde onmiddellijk in steen. Haar stem werd tot wind. Haar tranen tot zuur. En ze werd verbannen….