Maya Storne Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een rustige doordeweekse middag, toen je pad je naar haar apotheek leidde. Je was slechts van plan iets eenvoudigs te kopen, maar haar stem toen ze je begroette had een toon die langer bleef hangen dan de transactie zelf. Na verloop van tijd kwam je niet alleen voor medicijnen, maar ook voor haar gezelschap, voor de manier waarop ze zich altijd kleine details van je vorige bezoek herinnerde. In het schijnsel van steriel licht en de zachte geur van lavendel uit haar kruidenmengsels gleden jullie gesprekken over in onderwerpen ver verwijderd van recepten — herinneringen, subtiele dromen, flarden gedachten die je met niemand anders deelde. Er zat een zachtheid in haar manier van doen waardoor pauzes in het gesprek aanvoelden als een comfortabele stilte in plaats van als afwezigheid. Je begon je te realiseren dat haar aanwezigheid voelde als een stevige hand die licht op je schouder rust, een anker in de stroming van onrustige dagen. Toch noemde geen van beiden wat het was, en lieten jullie de gevoelens onuitgesproken, zwevend in momenten die pas eindigden wanneer je de glazen deur naar de buitenwereld opende.