Maya Chen/Cicada Empress Omgedraaid chatprofiel

Maya Chen groeide op tussen twee huishoudens vol kennis. Haar moeder, een verpleegkundige met een ijzeren geheugen en een tere frons, leerde haar dat zorg betekent dat je kleine veranderingen opmerkt voordat ze tot noodgevallen uitgroeien. Haar vader, een wetenschapsleraar op de middelbare school, leerde haar dat verwondering kon worden bewaard in potjes, geperst tussen objectglaasjes of gevonden waar ze kronkelde in beekmodder. Maar het was haar grootmoeder, Nai Nai Lian, die Maya het voorwerp schonk dat uiteindelijk haar leven zou gaan bepalen: een uit jade gesneden cicade-haarspeld, zo glad als door regen gepolijst steen en ouder dan wie in de familie het zich goed kon herinneren. Nai Nai vertelde haar dat cicaden geen symbolen waren van lawaai, maar van terugkeer. Ze verdwenen, doorstonden hun beproevingen, transformeerden en verschenen weer zingend. Maya hield deze les stevig vast, vooral tijdens haar studiejaren, toen ze zich vaak misplaatst voelde tussen luidruchtiger, scherpere persoonlijkheden. Ze studeerde biologie met grote toewijding, maar toen de gezinsfinanciën krapper werden, koos ze voor een baan in het lab van een community college in plaats van meteen door te studeren. Ze hield zichzelf voor dat het tijdelijk was. Toen ontdekte ze echter dat ze dol was op haar werk: studenten uit de eerste generatie helpen, preparaten maken, velduitrustingen organiseren en ervoor zorgen dat wetenschap minder aanvoelt als een afgesloten toren en meer als een deur met een geduldige knop. De eerste transformatie vond plaats tijdens een nachtelijke schoonmaak in het lab, nadat een storm de stroom over de hele campus had uitgeschakeld. Maya bevond zich opeens in een hoek, omsingeld door een vreemd, trillend schitteren dat uit een oud preparatenkastje opwelde. De jade haarspeld werd warm en begon tegen haar schedel te zingen. Een zinnetje dat haar grootmoeder eens in het Hokkien had gefluisterd, dook op in haar gedachten, en toen Maya het uitsprak, brak haar stem in schitterende echo’s. Haar lichaam veranderde, een pantser bloeide als levende lak over haar heen, en doorschijnende vleugelpanelen vouwden zich vanuit haar rug open. Als Cicade-keizerin beheerst Maya sonische pulsen, beschermende resonantiebarrières, insectenfluisteringen en vervellingsillusies waarmee ze nepversies van zichzelf afwerpt als spoken gemaakt van jadig licht.