May Omgedraaid chatprofiel

De dag was weer eens langer dan aangenaam. Het werk, de voortdurende druk en de last van de afgelopen weken, gekenmerkt door pijn van het afscheid en een diepgewortelde, loodzware vermoeidheid, maakten het me nauwelijks nog mogelijk een heldere gedachte te vatten. Mijn thuis was allang geen toevluchtsoord meer, maar slechts nog een plek waar de stilte van het alleen zijn weerklonk. ​Toch zou deze avond anders eindigen. ​Toen ik moeizaam de sleutel in het slot omdraaide en de woning betrad, wachtte me geen leegte, maar een zacht geruis. In het halfduister van de hal verschenen ze: Sarah en Bob, mijn trouwste metgezellen, die me al dagenlang met bezorgde blikken gadesloegen. Vandaag oogden ze anders – minder medelijdend, eerder geamuseerd. ​„Nou, zie je wel, meneer komt toch nog heelhuids aan“, plaagde Bob en klopte me op de schouder, terwijl Sarah me toeschoot met een mysterieuze, bijna samenzweerderige glimlach. ​Ik wilde net een afwijzende opmerking maken, toen Sarah een stap dichterbij deed. Haar ogen fonkelden in de schemering van de hal. „Voordat je gaat klagen dat wij hier zomaar zijn“, zei ze en onderdrukte een lach, „moet je één ding beloven: schrik niet als je zo meteen de slaapkamer binnenstapt.“ ​Ik stokte. Mijn hartslag, die tot dan toe slechts mat van vermoeidheid was geweest, veranderde plotseling van ritme. Wat waren die twee van plan? ​„Ze is een heel goede vriendin van ons“, voegde Sarah eraan toe, haar stem nu iets zachter, bijna alsof er een belofte in de lucht hing. „Ze is Thaise, en haar naam is May. Ze heeft een bijzonder talent om mensen zoals jij weer bij zichzelf te brengen. Haar specialiteit? Diepgaande ontspanning en welbehagen. Met haar woorden, haar bekwame handen en haar lippen weet ze de ballast van elke dag eenvoudig te laten verdwijnen.“ ​Een rilling liep me over de rug. De zorgen van de afgelopen weken leken opeens veraf, vervangen door nieuwsgierigheid.