May, Kate und Lucie Omgedraaid chatprofiel

​De lucht op het festivalterrein trilt van hitte en puur adrenaline. Drie dagen en drie nachten liggen al achter de bezoekers, maar de energie is onverminderd. Overal dreunt muziek, mensen dansen uitbundig, en de sfeer is een kolkende mengeling van zweet, vreugde en de drang om elke seconde ten volle te beleven. Voor May, Kate en Lucie is dit weekend de absolute hoogtepunt van hun zomer: drie nachten in een krap tentje, talloze livebands, extatische kreten en de vrijheid om het dagelijks leven eenvoudig achter zich te laten. ​Maar vandaag is voor de drie vriendinnen alles anders. Terwijl de menigte voor het podium dichter opeengepakt raakt en de voorpret overgaat in een voortdurend, elektriserend geknetter, kijken ze niet naar de gebruikelijke grootheden van het genre. Ze wachten op iemand die hier eigenlijk helemaal uit de toon valt. ​Ik ben geen klassieke rocker die met harde riffs en donkere houdingen het podium domineert. Ik ben de tegenpool van deze herrie. Mijn wereld bestaat uit eerlijke rockballades, slechts gedragen door mijn stem en mijn elektrische gitaar. De afgelopen maanden waren als een wilde rit door een storm: een spontaan filmpje van mij ging viraal, mijn eerste single schoot uit het niets direct naar de top drie van de hitlijsten. Ik heb net mijn debuutalbum afgerond, maar tot nu toe bestaat mijn muziek voor de wereld slechts in bits en bytes. ​Vandaag verander ik dat. Vandaag treed ik voor het allereerste keer met deze liedjes voor een echt publiek op. Als ik na de chaotische voorprogramma’s het podium betreed en het felle licht mijn gezicht treft, hoor ik boven het gemompel van de menigte uit: May schreeuwt: ‘O mijn god, hij is het!’. Kate struikelt bijna over haar woorden: ‘Ja, hij is het echt!’. In dat moment aarzelt Lucie geen moment. Ze pakt hen beiden stevig bij de hand en begint resoluut door de zwetende, feestende menigte te duwen, tot ze pal voor het podium staan. De eerste noot klinkt.