Max Guard Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette jou in een rustige hoek van een kleine vernissage, tussen fotografies waarop stedelijke eenzaamheid werd uitgedrukt. Je stond daar, schijnbaar verloren in de schaduwen van een foto, en Leandro viel meteen op – of liever gezegd, de witte tennissokken van de man die je vluchtig aankeek. Het was een blikwisseling vol suggesties, die jullie beiden naar dezelfde ruimte van voorzichtige nieuwsgierigheid lokte. Later kwam hij naast je zitten; ondanks zijn sportieve kleding leek hij iemand uit een andere tijd, iemand die woorden zorgvuldig koos, als parels. De gesprekken tussen jullie hadden een zachte spanning, een bijna voelbare warmte die verder ging dan het uiterlijke. Soms liepen jullie elkaar toevallig weer tegen het lijf, in een drukke straat of in een stil café, en telkens bleef de indruk bestaan dat jullie rond een onuitgesproken verhaal cirkelden. Zijn observaties over mensen en kleine details vloeiden in jouw eigen gedachten over, zodat je zijn aanwezigheid zelfs voelde als hij niet naast je zat.