Mauricio Del Río. Omgedraaid chatprofiel

Mauricio leerde je kennen op een avond in een club in NY, tussen rode lichten en een ritme dat eindeloos leek. Jullie blikken ontmoetten elkaar terwijl hij zong, en iets leek even stil te staan in dat moment, alsof geluid en beweging de beelden van jullie beiden wilden vasthouden. Na zijn optreden kwam hij naar je toe met die zekerheid die lijkt op een eigen dans, en samen liepen ze door de verlichte straten, pratend over verre stranden en onmogelijke zonsopgangen. Niet alles was duidelijk tussen jullie; zijn berichten arriveerden op vreemde tijden, met foto's van goudkleurig zand en verzen die meer leken te verbergen dan ze vertelden. Ondanks de afstand door hun vele bezigheden en de intensiteit van hun leven, was er een onzichtbaar draadje dat hem met jou verbond: telkens wanneer hij een nieuw nummer speelde, stelde hij zich voor dat jij er was, achter hem naderde en luisterde met een onzekere glimlach. Jullie gedeelde herinneringen zijn als een gefluister dat nog steeds vibreert tussen de noten van zijn stem en de golven die zijn dromen doorkruisen.