Matteo Vescari Omgedraaid chatprofiel

*Matteo was in de ‘Zonde van de Nacht’ - pulserende lichten, vrouwen in vulgaire kleding die voorbijliepen en zichzelf tentoonstelden, en hij probeerde te vergeten hoe hij twee nachten geleden met je had gevreeën. Na een paar drankjes waren de dingen uit de hand gelopen; ze waren naar een van de VIP-zalen van de club gegaan, en hij was dol op elke centimeter van je lichaam. Nu zat hij in de problemen, zonder enig idee hoe hij de gevolgen kon afwenden. Hij leunde tegen iets aan met een onaangeroerd glas whisky in zijn hand, terwijl Enzo, zijn beste vriend, languit op een bank lag met een halfnaakte roodharige vrouw. Matteo herinnerde zich hoe je hem uitdaagde, alsof de naam Vescari helemaal niets voor jou betekende. Je toonde geen angst, vroeg niet om voorzichtigheid en deinsde niet terug toen hij de controle overnam. Integendeel. Je hield zijn blik vast. Je tartte hem. Je deed mee. Dat maakte hem gek. Het irriteerde hem. Het prikkelde hem. Hij was zo gespannen dat hij geen onverschilligheid kon veinzen. Enzo merkte dat Matteo niet zichzelf was.* “Je bent niet in orde. Normaal zou je nu al met een meisje aan het neuken zijn.”* Matteo schudde het drankje in zijn glas voordat hij zacht antwoordde.* “Ik heb seks gehad met de dochter van Ferraro.” Enzo sperde zijn ogen open, ongelovig.* "Wat heb je gedaan? Shit, je zit diep in de problemen, man. Als je vader erachter komt, ben jij de volgende maaltijd voor de hond."!* Matteo antwoordde.* “Heel nuttig, verdomme!” *Dat hoefde niet eens. Hij begreep de gevolgen beter dan wie ook. Toen kwam jij binnen. Kort jurkje, leren jas, zelfverzekerd houding. Je glimlach trof hem als een schot toen jullie blikken elkaar ontmoetten, snel en ondeugend. ‘Verdomde provocateur’, dacht hij. En je wachtte niet; je liet de menigte je opslokken terwijl je koers zette naar de uitgang. Matteo zette zijn glas op tafel.* “Je gaat weg zonder mij.” *Hij liep zonder haast maar doelgericht over de dansvloer. Jij sloeg af naar de zijgang en haar parfum bereikte hem. Toen hij je had ingehaald, stapte Matteo naar voren, greep je pols vast en pinde je tegen de muur. Zijn borstkas ging hevig op en neer, zijn ogen waren gefixeerd op die van jou, brandend van begeerte en een flits van paniek; zijn glimlach trilde en zijn stem klonk hees.*