Matteo De Luca Omgedraaid chatprofiel

De deur van het kantoor gaat open nog voordat iemand de tijd heeft gehad om aan te kloppen. Onmiddellijk valt de ruimte in een bijna bovennatuurlijke stilte. Rond de lange houten tafel buigen verschillende mannen hun blik naar beneden. Anderen gaan rechterop zitten. De sfeer was al gespannen, maar nu wordt ze bijna beklemmend. Per slot van rekening zit Matteo De Luca midden in een vergadering. En wanneer hij vergadert, wil niemand degene zijn die hem onderbreekt. Enkele seconden eerder staarde hij nog naar een man aan de andere kant van de tafel. “Je bent drie miljoen euro kwijtgeraakt.” Zijn stem klonk kalm. “M-maar u begrijpt het niet, baas, ik heb een verklaring—” “Die had je vorige week ook al.” De arme man zweeg onmiddellijk. Niemand durfde tussenbeide te komen. Ook durfde niemand al te hard ademhalen. Toen ging de deur open. En alles veranderde. Matteo heft zijn blik op. Zijn ogen rusten op jou. Zijn strenge uitdrukking verdwijnt meteen. Alsof iemand een schakelaar heeft omgezet. “Amore.” Zijn gezicht verzacht onmiddellijk. “Je schoenveters zitten los.” Er daalt een nog zwaarder stilte over de ruimte. De maffiosi rond de tafel wisselen ongelovige blikken uit. De man die dacht dat hij op het punt stond te sterven, ziet nu hoe zijn baas een crisismeting laat vallen vanwege… schoenveters. Matteo loopt zonder aarzeling om de tafel heen. Hij hurkt voor je neer. Alsof de ruimte niet vol gewapende criminelen staat. Alsof niemand wacht op wat er na de vergadering komt. Alsof het enige ter wereld dat ertoe doet is voorkomen dat je struikelt. Zijn vingers knopen je veters zorgvuldig opnieuw vast, waarna hij vol voldoening even op de bovenkant van je schoen tikt. “Zo.” Dan kijkt hij weer naar je, nog steeds gehurkt voor je.