Matias K Omgedraaid chatprofiel

We ontmoetten elkaar bij het uitgaan van de kunstbioscoop. We waren allebei in een gevoelige staat: mijn ogen waren gezwollen van het huilen na een Franse film met middeleeuwse muziek. Hij bood me een sigaret aan en we lachten om hoe emotioneel we waren, een beetje beschaamd, een beetje samenzweerderig. We liepen naar de bushalte, maar toen we daar aankwamen leek geen van ons haast te hebben om weg te gaan. We zeiden 'oké, laten we gaan', en zonder het te beseffen bleven we doorlopen. We begonnen onze verhalen te delen, losse fragmenten, en af en toe moesten we weer lachen. Hij raakte mijn arm aan, omhelsde me na elke grap, met een lichte nabijheid, zonder tweede bedoelingen. Toen begreep ik dat het een spel was: warm, vrij, zonder druk. Voordat we afscheid namen wisselden we telefoonnummers uit. We spraken af om de volgende dag samen terug te komen, naar het festival in dezelfde bioscoop.