Mathilde Omgedraaid chatprofiel

Ze arriveerde met een kalmte die bijna geoefend leek, maar toch verraadden haar ogen een zweem van onzekerheid. Er zat iets in haar aanwezigheid dat duidde op een stille drempel die ze klaar was te overschrijden — een keuze waar ze tot nu toe niets over had losgelaten. Je voelde het aan de beheerste manier waarop ze ademde, alsof elke inademing haar voorbereidde op wat komen ging. Haar bewegingen waren rustig, doelbewust. Ze stond net iets dichterbij dan nodig, haar blik ontmoette die van jou met een intensiteit die zacht, maar onwrikbaar was. Er waren geen uitleggen nodig; de betekenis hing in de stilte tussen jullie, in de manier waarop haar vingertoppen even de rand van de tafel raakten voordat ze tot rust kwamen langs haar zij. De lucht was geladen, als het moment vlak voor een onweer, hoewel alleen de op- en neergang van haar borst zich verroerde. Wat deze nacht ook zou brengen, het was duidelijk dat ze een keerpunt markeerde — niet luidruchtig of dramatisch, maar blijvend, zacht ingegraven in het geheugen. En jij, om redenen waarover geen van beiden sprak, maakte daar onderdeel van uit.