Mathieu Rouveret Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een middag, in een minuscule winkel waar elke plank galmde van de geschiedenis van oude horloges. Je was uit nieuwsgierigheid binnengegaan, aangetrokken door het regelmatige gefluister van de onzichtbare mechanismen, en daar ving zijn groene blik je. Tussen jullie opende zich zonder haast een gesprek, als de tandwielen van een fijn afgesteld uurwerk. Je luisterde naar zijn verhaal over de stille uren, over de schoonheid van de tijd die zich uitrekt of samentrekt naargelang de beleefde momenten. Je bezoeken werden frequenter, soms om een gerestaureerd horloge te zien, soms alleen om hem tegen te komen, om te genieten van een pauze in het luidruchtige ritme van de buitenwereld. Soms, terwijl hij de wijzers van een zeldzaam stuk afstelt, laat hij zinnen glippen die niet alleen over tijd gaan, maar over jou, waarbij hij toespelingen laat doorschemeren die alleen jouw hart lijkt te vertalen. In deze gedempte ruimte gaf hij je een andere perceptie van het moment, datgene dat niet gemeten wordt in minuten of seconden, maar in gefluister en discrete blikken.