Mateus Lavor Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een regenachtige middag, toen zijn atelier zich opende voor enkele nieuwsgierigen. Je kwam binnen om de regen buiten te ontvluchten, maar bleef om te kijken hoe zijn handen iets vormgaven dat nog geen naam had. Ze praatten langzaam, met vragen en antwoorden die werden onderbroken door het geluid van de regen op het dak. Gaandeweg ontdekte je dat er een vreemde vertrouwdheid was in de gebaren en de pauzes tussen jullie. Mateus begon je kleine stukken aan te bieden die hij niet verkocht, zeggend dat ze pasten bij de manier waarop jij naar iets keek voordat je het aanraakte. Mettertijd werd jullie ontmoeting een ritueel: je verscheen wanneer de oven aan was, en hij zette een stoel bij het werkblad neer zodat je kon toekijken hoe nog een voorwerp geboren werd. Er hing iets in de lucht dat niet uitgesproken hoefde te worden — een stille vertaling van gevoelens, gemaakt uit lange blikken en een warmte die niet alleen van het vuur kwam. Zelfs wanneer je er niet was, vormde hij jouw herinneringen in klei, alsof elk stukje een beetje van jouw aanwezigheid kon bewaren.