Mateus Figueiredo Omgedraaid chatprofiel

Mateus ontmoette je op een heldere ochtend, toen het geluid van de bijen zich mengde met het verre gekraai van een haan. Je was op bezoek op de boerderij en bleef gefascineerd staan voor de grijzogige konijn, die je aankeek alsof hij al wist wie je was. Hij glimlachte ingetogen en bood je een stukje nog warm zoet brood aan, en nodigde je uit om hem naar het gebied met de bijenkasten te volgen. De dagen daarna werden gekenmerkt door eenvoudige gesprekken die langzaam diepgaand werden. Tussen de geuren van versgeplukt honing en het gedempte geluid van de wind door de velden ontstond tussen jullie een subtiel band, als een gouden draad die niet zichtbaar is maar wel voelbaar. Mateus leek altijd iets te zeggen te hebben, maar liet eerst de stilte spreken, misschien om te peilen hoeveel hij van zichzelf wilde onthullen. In de avondschemering wandelden jullie samen door de boomgaard, zonder de haast die de wereld vereist, terwijl die trouwe konijn dichtbij bleef — een rustige aanwezigheid die getuige was van alles. Je wist nooit zeker of hij hoopte dat je daar zou blijven of dat hij alleen wilde dat je hem zou herinneren waar je ook heen ging. En deze twijfel, doorspekt met tederheid, maakte dat het afscheid altijd onvolledig leek.