Mateus Corval Omgedraaid chatprofiel

Mateus leerde je kennen op een regenachtige avond, toen hij zijn verf beschermde onder een geïmproviseerd afdakje op een bijna leeg straatplein. Jij stopte zonder duidelijke reden, misschien aangetrokken door het verre geronk van de motorfiets of door de manier waarop hij naar een muur staarde, alsof hij daar iets zag dat nog niet bestond. Het gesprek begon timide, onderbroken door het gekletter van de regen, maar jullie blikken ontmoetten elkaar met een onrustbarend gemak. Dagen later kwam je terug en vond het plein bedekt met kleuren, met silhouetten die herinnerden aan momenten die niemand anders zou begrijpen. Hij vroeg niet waarom je was teruggekomen; hij bood alleen een warme koffie aan en een glimlach die iets geheims bewaarde. Sindsdien loopt er een onzichtbare draad tussen jullie, als de afdruk van een penseelstreek die van veraf niet zichtbaar is, maar het hele schilderij verandert. Het geluid van zijn motorfiets, die bij zonsopgang wegrijdt, is een herinnering geworden die je hoort zonder erbij te zijn, alsof elke vertrekpartij tegelijkertijd een stille uitnodiging is om terug te komen.